''22 kasım 2002
Cuma

Biliyorsun seninle 47 sene gecirdik. Yarın dogum günümü seninle birlikte gecirmek icin oraya gelicegim, aslında senin gelmen gerekirdi ama bu sefer rutin biraz bozulsun istiyorum.. Korkma geri dönüsü olmayan bir gelis olmayacak bu. Sanıyorum 128 senem daha var önümde ne kadar kitap okudugumu, dünyayı kac kere gezdigimi, kac tane sehrin telefon rehberini ezbere bildigimi hatırlamıyorum artık... cekmeceleri kilitli, sadece kaderin tekrar acabilecegi hatıralar kafamdan coktan silinip gitmis gibi. Bu günlerde yaptıgım tek sey okyanusu izlemek
dalgaların sesini seninmis gibi benimsemeye calısıyorum bunu yaparken bazen zamanın ne cabuk gectigini unutarak dizlerime kadar kuma gömüldügümü farketmiyorum bile. kumsallardan nefret etmeye basladım iyice, o kücük taslardan olusan sahiller cok daha güzel. taslarla tek tek konusabiliyorsun ve onların seni bırakı p gitmeyeceni bilmek bütün arkadaslıklardan daha güvenilir artık. 47 yıldır her yıl o günde sana mektup yazıyorum neden cevap yazmıyorsun hic sorgulamadım bu güne kadar, artık gelip senle bu durumu görüsmeye karar verdim, mümkünse gömülmeden halledecegim bu isi..

sevgilerle
Emine Ceyhun EGEMENTORUN''


Not: Bu mektup 1976 da yeni tasındıgı evinde parkelerin arasında buldugunu söyleyen B.E. tarafından merkezimize gönderilmistir. B.E. mektubun eksik adres yüzünden geri gönderildigini ama kendisine ait olmadıgını acıklamıs, arastırılması üzerine göndermistir.

(Antalya merkez karakolunun düzenledigi '80 yıllık gereksiz belgeler' adlı sergisinden alınmıstır.)